يا سلمان حدّث عنّى انّ كلّ ذميّ تكون فى قلبه محبّة حيدر الكرّار بنى اللّه تعالى قبّة له من الانوار فى النّار كما كانت لذلك اليهودىّ الّذى رايت روحه . و قد روى هذا الحديث عن سلمان على نمط آخر . انتهى . 90 يعنى اى خداى من و اى مولاى من دوستى حيدر كرار بهشت است تخفيف بده به او گناهان امت مرا . گفتم پدر و مادرم به فداى تو باد يا رسول اللّه من نيز همين نحو دعا مىكنم و لكن در مناقب حضرت امير ( ع ) چيزى به من فرمائى كه هميشه باعث فخر من باشد . فرمود اى سلمان اگر اين را مىخواهى برو به قبرستان يهود و بگو اى بندار بيا . همين كه آمد بپرس از او كه به دين اسلام مردى يا به دين يهود و كجا منزل دارى ؟ در راحتى يا در عذابى ؟ سلمان گفت رفتم و ندا كردم بندار آمد . پرسيدم ، گفت به دين يهودى مردم و لكن الان به جهت محبتى كه با امير المؤمنين ( ع ) داشتم در راحت و نعمتم و او را بسيار دوست مىداشتم و نمىخواستم يك دقيقه از او مفارقت كنم و لكن توفيق اسلام نيافتم و به دين يهود مردم ، پس مرا در ميان اشرار به قعر جهنم انداختند و در عذاب بودم كه ناگاه در همان جهنم خيمه‌اى از نور به من احاطه كرد كه طول و عرضش به قدر چشم‌انداز بود و خدا مرا به سبب او از حرارت آتش حفظ نمود . سلمان گويد برگشتم و آنچه ديدم به حضرت گفتم . فرمود اى سلمان اين است آن زياده كه خواستى . يا سلمان از من روايت كن كه هر يهودى و نصرانى و مجوسى كه در دل او محبت حيدر كرار باشد خدا به او نيز در جهنم قبه‌اى از نور مثل بندار كرامت مىكند . و از آنچه گفتيم بفهم كه وجود اعداء اللّه از براى مردم چقدر ثمر اخروى دارد ، زيرا كه دشمن داشتن ايشان چقدر عمل بزرگى است و به اين سبب هم محبوب خدا شوند به جهت آن كه دشمن دشمن تو هم البته محبوب تو است . اين يك فائده وجود ايشان . و ايضا تعمير دنيا به سبب اشقياء و اهل دنيا است و فى الحديث القدسى انّى جعلت معصية آدم سببا لعمارة العالم : 91 من گردانيدم معصيت آدم را سبب عمارت و آبادى عالم . فائده ديگر ، استهزاء و ايذاء ايشان منشأ قرب و درجات معصومين ( ع ) است . و از همين فهميدى كه ابتلاء انبياء از براى ما چقدر ثمر دارد كه از شنيدن مصائب ايشان محزون و گريان مىشويم و آتش محبت مشتعل مىشود و خار و خاشاك گناه را به هم پيچيده مىسوزاند . از اين جهت است كه فيض سيد الشهداء ( ع ) از همه بيشتر است به جهت آن كه جميع انواع مصائب را متحمّل شد تا منشأ گريهء همه شود زيرا كه